Nieuwskanaal voor: ChristenUnie Assen

Een column die geen column werd, weblog Bert Wienen

Sat, 11 Feb 2012 13:33:20 +0100

En zo zit er alweer een week op en bedacht ik me dat het weer tijd was om een weblog of column te schrijven. Ik moet zeggen dat ik niet zoveel inspiratie heb voor een column. Ik zou het natuurlijk kunnen hebben over het optreden van de voorzitter van de vereniging van de Elfstedentocht (hoe je beslissingen in landsbelang gewoon open en eerlijk kunt uitleggen), over de vraag die deze week meermaals werd gesteld of de Elfstedentocht nu eigenlijk was waar heel Nederland in deze sombere tijden op zit te wachten, ik zou het natuurlijk kunnen hebben over de motie van het Kinderpardon en de vraag of de gemeentelijke politiek zich zou moeten bemoeien met landelijke zaken (natuurlijk wel!) .....

of ik zou wat woorden aan het papier kunnen toevertrouwen over burgerparticipatie (waarover participerende burgers, ook wel raadsleden genoemd, zouden beslissen). Maar dat doe ik allemaal niet, ik houd het bij een droge opsomming van mijn werkzaamheden als raadslid deze week.

Een week waarin weer heel wat raadsuurtjes zijn gaan zitten. Maar dat is natuurlijk prima. Een groot gedeelte van de raadsuurtjes zaten in het voorbereiden van de vergadering van afgelopen donderdag. Een raadsvergadering waarin twee procedureel bijzondere agendapunten op de agenda stonden. Immers, de raad zou namelijk twee stukken van haar zelf gaan vaststellen. Het ging hierbij over de tariefdifferentiatie afvalstoffen en over een voorstel om te komen tot een visie over burgerparticipatie. Bijzonder voor mij was dat ik, als één van de vervangend raadsvoorzitters, het opiniërende gedeelte van deze vergadering mocht voorzitten. Dat betekende een goede voorbereiding, deze keer niet zozeer op de inhoud van de stukken, maar meer op de wijze waarop deze zouden worden behandeld. Daarbij hoorde ook een uitgebreide afstemming met de griffier en de ondersteunend griffier die tijdens de vergadering mij als voorzitter zou ondersteunen. Uiteindelijk werd het een vergadering waarin de raad het eens werd over deze stukken en er een open beraadslaging plaatsvond.

Al tijdens de vorige raadsvergadering ging het al over de uitbreiding van de basisschool Het Kompas in Assen. Natuurlijk is het altijd mooi als goede scholen groeien, maar de keerzijde is ook dat we wel kritisch moeten blijven kijken naar het aanbod van lokalen in Assen en de bezetting ervan. Het kan toch niet zo zijn dat er in gedeelten van Assen lokalen niet gebruikt worden en dat er ergens anders moet worden bijgebouwd. Natuurlijk ben ik ook niet voor het ongebreideld slepen met kinderen door de stad, maar nog eens genuanceerd naar dit vraagstuk kijken lijkt mij wel belangrijk. Al tijdens de vorige vergadering zegde de wethouder toe deze discussie, aan de hand van de verordening, nog eens te willen voeren. Tijdens de vergadering van afgelopen donderdag herhaalde de wethouder deze toezegging.

Afgelopen weken heb ik mij verdiept in de vraagstukken rondom prostitutie en mensenhandel in Assen en Drenthe. In het staartje van 2011 heb ik daarover vragen gesteld aan het college. Afgelopen periode heb ik over dit onderwerp gesprekken gevoerd met deskundigen en betrokken organisaties. Een onderwerp dat zich laat kenschetsen als ‘we weten allemaal dat het er is, maar hoeveel en wanneer en waar precies weten we niet’. Dat maakt dus ook gerichte acties moeilijk. Afgelopen donderdag hebben Harmke en ik hierover verder door gesproken met een aantal ambtenaren en de burgemeester. Gelukkig herkenden zij de analyse en gaven ook aan dat er Drenthe breed wordt gewerkt aan het boven tafel krijgen van cijfers en dat men het ermee eens is dat er in regievoerende zin nog veel moet gebeuren. Ik heb aangegeven graag op de hoogte te willen blijven van alle acties die er rondom dit onderwerp spelen. We houden vinger aan de pols en wachten nu eerst maart 2012 af als de cijfers op tafel komen.

Tot de volgende keer!

Bert

De wal, het schip en alles wat daar tussen valt, weblog Bert Wienen

Mon, 16 Jan 2012 19:13:27 +0100

Gisteravond zat ik lekker te genieten van het nieuwjaarsconcert van de Koninklijke Militaire Kapel Johan Willem Friso in de Bonte Wever in Assen. Gelukkig blijven deze geweldige muzikanten in Assen. De bezuinigingsdrift van dit kabinet had hen bijna de kop gekost, maar gelukkig keerde de wal het schip. De wal en het schip; daarover mijmerde ik nog wat door onder de klanken van de KMK JWF. Want het was inderdaad de week van de wal en het schip en alles wat daar tussen zit....

Zoals u vast weet zijn we weer los gegaan deze week. De eerste raadsvergadering van 2012 kan in de boeken worden bijgeschreven. Een raadsvergadering waarin we pittig met elkaar hebben gesproken over het thema dat ik zojuist benoemde. Natuurlijk ging het bovenal over de wal. De wal waarover de raad met elkaar van gedachten kon wisselen. De wal waarvan het eigenlijk de vraag was in hoeverre we er nog zicht op zouden hebben. Het college stelde voor om de wal in het Havenkwartier in Assen bijna onzichtbaar te maken door hoog water te creëren. Met volle overtuiging zette het college hierop in. Full color brochures, uitgebreide doelgroepbeschrijvingen en talloze plaatjes. Plaatjes die deel uitmaken van de psychologische overtuiging. Plaatjes waarbij laag water afschrikwekkende beelden lieten zien en plaatjes waarbij hoog water werkelijk leidden tot paradijselijke vooruitzichten. Kiezen voor hoog water zou leidden tot een meer kansrijke ontwikkeling van een prachtige woonwijk, op een prachtige locatie voor een doelgroep die we nog niet kennen. Zo blijkt maar weer dat politiek en geloof goed samengaan. Op zulke momenten zijn zelfs de liberalen in de raad diepgelovige mensen. Geen garanties voor de toekomst, maar slechts het antwoord op de vraag of we geloven dat deze ontwikkeling gaat slagen. Slechts hier en daar een piketpaaltje zal de marsroute vormen. Volgende week gaan we besluiten.

Even werd ik opgeschrikt door de zangeres van vanavond, Edislia Rombley die één van haar kaskrakers ten gehore bracht: ‘ik wilde nooit geloven, maar er is meer tussen Hemel en aarde’. Kijk, dat getuigt nog eens van inzicht. Er is inderdaad meer tussen wal en schip. Maar goed, waar was ik gebleven? Oh jah, donderdag ging het, naast de wal, ook over het schip. Het schip dat het autoverkeer zal gaan doorkruisen. Een debat over een vaste verbinding of een beweegbare brug voor het Havenkwartier. Zo krijg het schip langzamerhand meer statuur in Assen. In het Venetië van Drenthe kunnen we straks fijn boodschappen doen met onze punter. Laten we maar afwachten.

Zo ging het over de wal en het schip. Het lijkt wel of deze steeds verder uit elkaar komen te liggen in Nederland. Steeds meer valt er tussen. Het ging namelijk ook over de nieuwe Wet Werk en Bijstand, de wet die van karakter net zo belabberd is als dat deze wordt geïmplementeerd. De rode en sociale harten in de raad sloegen een paar keer over bij deze maatregelen. Een gloedvol betoog van de wethouder die werkelijk gaat voor deze ‘tussen de wal en het schippers’. Een uiterst sympathieke motie die probeert te repareren wat er te repareren valt en werd gedragen door een ruime raadsmeerderheid.

En zo gaat het over de wal en het schip in Assen. Zo blijft het laveren tussen het investeren van veel middelen in onzekere projecten en het bezuinigen op zekere ellende. Maar vooral op blijven letten voor alles wat ertussen valt. De wal keert het schip wel weer denk ik. Maar dan is alles wat er tussen valt al naar de bodem gezonken….

Over Kant en de meeliftende parkeerplaats; weblog Bert Wienen

Tue, 21 Jun 2011 19:37:19 +0200

Interacteren met asfalt. Opwaarderen van de beleving. Optimalisatieslagen. U zult wel denken, welk esoterisch boek is Wienen nu weer aan begonnen? Niet dus. Dit is de weerslag van een avondje vaktaal consumeren.

Mijn persoonlijke affiniteit in de politiek ligt niet direct bij de harde onderwerpen maar eerder bij de softere onderwerpen. Maar vanavond deed mij inzien dat er niet zoveel verschil zit tussen beide. Want ook als het gaat over harde investeringseuro's, over kilometers asfalt en grondzaken blijkt het toch vooral te gaan over smaak en emotie. Emotie die wellicht in de softe sector er iets dikker bovenop ligt, maar in deze harde sector worden verbloemd met staatjes en cijfertjes. Die vervolgens weer net zo maakbaar zijn als je zelf wilt...... (lees verder)

Over Kant en de meeliftende parkeerplaats

Mijn persoonlijke affiniteit in de politiek ligt niet direct bij de harde onderwerpen maar eerder bij de softere onderwerpen. Maar vanavond deed mij inzien dat er niet zoveel verschil zit tussen beide. Want ook als het gaat over harde investeringseuro’s, over kilometers asfalt en grondzaken blijkt het toch vooral te gaan over smaak en emotie. Emotie die wellicht in de softe sector er iets dikker bovenop ligt, maar in deze harde sector worden verbloemd met staatjes en cijfertjes. Die vervolgens weer net zo maakbaar zijn als je zelf wilt.

Graag neem ik u even mee naar het vocabulaire van deze vakbroeders. Vanavond namelijk hebben we het gehad over een grote verandering in Assen. Vanaf Assen Zuid tot Assen Noord gaat het de komende tijd op de schop: een geheel vernieuwd stationsgebied, het Havenkwartier wordt aangepakt en ook de zogenaamde stadsboulevard. Dat laatste verdient uitleg denk ik. De stadsboulevard is dat wat in de volksmond (en de TomTom) de Industrieweg en Overcingellaan worden genoemd. Met deze wegen gaat iets bijzonders gebeuren. Immers, zo begreep ik vanavond, het zal gaan om de ‘beleving’ en ‘interactie met de omgeving’. Een gewoon rondje rijden in Assen is er vanaf 2014 niet meer bij. U zult ‘belevend gaan rijden’ en ook ‘interacteren met de omgeving’. Sterker nog: om te weten waar u bent in Assen, bent u niet aangewezen op de TomTom, maar op de ‘adressen’ en ‘zichtlocaties’ langs de weg. Omdat voor elkaar te krijgen moet er nog e.e.a. gebeuren. Ik bedoel eigenlijk te zeggen: ‘we staan voor een behoorlijke opgave’. Daarbij gaan we geen uitdaging uit de weg. Als het moet laten we gewoon ‘de parkeerplaats meeliften’. Hiervoor is het nodig dat we en passent de zaak op ‘kosten en opbrengsten zetten’, ‘de zaak uitdetailleren’ om vervolgens nog enkele ‘optimalisatieslagen toe te passen’. Waar je al druk mee kunt zijn. Ondertussen maken we ons druk over de ‘ruimtelijke kwaliteit’, brengen we de ‘nadelige ontwikkelkansen’ in kaart en houden we ons bezig met de vraag of we dit alles wel kunnen betalen. Eeuh, ik bedoel eigenlijk of we in tijden van ‘financiële prioriteitstelling’ het ‘kostenniveau nog kunnen monitoren’ om te zien of we nog wel toekomen aan de gewenste (lees benodigde) ‘spin off’. En dat allemaal om te komen tot het ‘versterken van relatie tussen oost en west’, ‘een intens ruimtegebruik’, ‘interacteren met de omgeving’ natuurlijk ook ‘interacteren met de weg’ het voorkomen van een ‘gapend gat’ (de ingang van de tunnel) en niet te vergeten we moeten bij het station ook zorgen voor een ‘beleefbare aansluiting’.

Heeft u al enig idee hoe het eruit gaat zien? Binnenkort zal er wel meer staan op de site van Assen of in de krant. Onwillekeurig moest ik, al terugfietsend langs de Industrieweg, denken aan een uitspraak van de filosoof Kant: ‘Over smaak valt wel te twisten, maar niet te discussiëren’. Ik ben benieuwd….